"Love" van Gustav Klimt met mezelf erin gephotoshopt voor KBG.
Ik heb voor dit schilderij gekozen, omdat ik een groot fan van Gustav Klimt ben en het lichtval echt prachtig vind in dit schilderij. Doordat het meeste licht op de dame schijnt, komt zij veel meer naar voren dan de man in het schilderij. Klimt zal hier wel bewust voor gekozen hebben, omdat de vrouw het mooie is waar de man naar verlangt. De dame staat als het ware in de spotlights en de man nadert haar voorzichtig vanuit de schaduwen. Hij laat zijn masker zakken, want de dame heeft haar ogen gesloten, niet wetend wat haar te wachten staat. Waar gaat hij haar kussen? Gaat hij haar wel kussen? Deze laatste vragen heb ik zelf aan het schilderij toegevoegd door mezelf niet zoals het origineel precies boven haar mond te plaatsen, maar wat hoger en schuiner in de richting van haar hals. Ook het feit dat deze man zijn tanden laat zien, kan er op duiden dat het hier om een vampier gaat. En vampieren zie ik echt als de meest sensuele vorm uit de fantasie wereld. Het speelt zich meestal diep in de nacht af. Een vrouw alleen, die zich waagt in de duisternis op straat, bewust van het gevaar, maar enigszins nieuwsgierig. Het moment nadert, een koude rilling gaat over haar rug. En uit het niets staat voor haar een heer, gekleed in een donker gewaad met een hoge hoed. Ze kijken elkaar oog in oog aan, al zijn de ogen van de man niet te zien, door een schaduw die neerstrijkt over zijn gezicht tot aan zijn mond. Hij lacht en zijn tanden glinsteren in het maanlicht. De vrouw wil weg lopen, maar haar benen verkrampen en valt in de armen van de man. Ze kijkt op. De schaduw is weg. Het gezicht van de man word verlicht door een brandende fakkel aan de muur van een slagerij. Donkere forse wenkbrauwen, woeste krullen en een klein dun snorretje zijn nu duidelijk te zien. De volle maan weerkaatst even in zijn donker blauwe ogen, zo donker als de diepste zee. Maar dan verdwijnt de maan en sluit ze haar ogen.
